Όπως αποκάλυψε σε ομιλία του στην Εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία ο Χρίστος Ντούμας, ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και διευθυντής της ανασκαφής στο Ακρωτήρι της Θήρας από το 1974, οι ανασκαφικές έρευνες στο χώρο δίνουν πλέον ξεκάθαρες απαντήσεις για τη σχέση της Σαντορίνης με τη μινωική Κρήτη.

Ο πρώτος, και σημαντικότερος μύθος που καταρρίπτεται, είναι αυτός που ήθελε τον μινωικό πολιτισμό στην Κρήτη να καταστράφηκε από την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας. Τη θεωρία αυτή υποστήριζε ο Σπ.Μαρινάτος και για να την επιβεβαιώσει ξεκίνησε τις ανασκαφές στο Ακρωτήρι.

Σύμφωνα με τον κ. Ντούμα, «οι τεράστιες ποσότητες τέφρας που εκτινάχτηκαν από το ηφαίστειο κινήθηκαν προς τα ανατολικά, αφήνοντας την Κρήτη σχεδόν έξω από την ακτίνα διασποράς τους». Αυτό επιβεβαιώνεται από αρχαιολογικές μαρτυρίες στη Ρόδο, στην Κω και στη Μικρά Ασία. Επίσης, οι καταστροφές στην Κρήτη χρονολογούνται με βάση τον ραδιενεργό άνθρακα, σε περίοδο πολύ μεταγενέστερη της ηφαιστειακής έκρηξης.

Μύθος δεύτερος: Ο Σπ.Μαρινάτος έψαχνε στο Ακρωτήρι ένα ανάκτορο αντίστοιχο με αυτά της Κρήτης. Κάτι τέτοιο όμως δεν υπάρχει, αφού όπως εξήγησε ο κ. Ντούμας «τα λεγόμενα ανάκτορα στην Κρήτη λειτουργούσαν ως κέντρα συγκέντρωσης και διαχείρισης του αγροτικού πλεονάσματος. Τα μικρά νησιά, μη έχοντας τέτοιες δυνατότητες πλούτου, δεν βρέθηκαν ποτέ στην ανάγκη να αναπτύξουν τέτοιους μηχανισμούς και να δημιουργήσουν ανάκτορα».

Μύθος τρίτος: Οι Κυκλάδες ήταν μινωικές αποικίες υπό την ηγεμονία της Κρήτης. «Αυτός ο μύθος ανατράπηκε στο Ακρωτήρι. Οι Κυκλάδες διατήρησαν την πολιτισμική αυτονομία τους, γιατί ο πλούτος τους ήταν προϊόν ναυτικών δραστηριοτήτων, τις οποίες είχαν ανάγκη ακόμη και οι αυτάρκεις στεριανοί» ξεκαθάρισε ο κ. Ντούμας.

Μύθος τέταρτος: Οι Κυκλάδες κατά τη Μέση Εποχή του Χαλκού είχαν περιπέσει σε παρακμή. Σύμφωνα με τον καθηγητή, συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Όπως εξήγησε, οι πόλεις αυτής της εποχής διέθεταν διώροφα κτίρια με επιμελημένη κατασκευή, ενώ οι Θηραίοι αγγειογράφοι εισάγοντας την πολυχρωμία στην τέχνη τους έγιναν οι πρωτοπόροι της εικονιστικής ζωγραφικής σε ολόκληρο το Αιγαίο -περιλαμβανομένης και της Κρήτης- προετοιμάζοντας το έδαφος για μεγάλη τέχνη της τοιχογραφίας.
TA NEA

Οχι λόγω των αναμφίβολων επιτυχιών τους στον τομέα της έρευνας και της διδασκαλίας, αλλά με αφορμές οικονομικές υποθέσεις, ακατανόητες για ακαδημαϊκούς δασκάλους συμπεριφορές κι αδικαιολόγητες προσφυγές σε αστυνομικές συνδρομές για την αντιμετώπιση φοιτητικών εκδηλώσεων. Τόσο ο κ. Παλήκαρης όσο και ο κ. Γρυσπολάκης, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, απασχολούν συνεχώς τα (τοπικά και μη) ΜΜΕ.

Ειδικά στα Χανιά, που το κλίμα των τελευταίων χρόνων ανέδειξε και τις πολλές και κατά συρροή φασιστικές επιθέσεις σε διάφορες συλλογικότητες και ενώ οι πρώτοι που θα έπρεπε να βγουν να καταδικάσουν τέτοια φαινόμενα είναι οι δάσκαλοι κάθε βαθμίδας, αυτό δεν συνέβη! Αντίθετα, ο πρύτανης κ. Γρυσπολάκης ασχολήθηκε υπερβολικά με την προβλεπόμενη από το νόμο Γιαννάκου συρρίκνωση του ασύλου, υιοθετώντας μάλιστα ακόμα και σκόπιμες «πληροφορίες» για την τέλεση παραβατικών πράξεων σε άλλο ΑΕΙ (τις οποίες αμέσως μετά ανασκεύασε). Το τελευταίο προσφιλές έργο του κ. Γρυσπολάκη, που πυροδότησε μάλιστα μια ολιγοήμερη κατάληψη της Πρυτανείας, ήταν η απομάκρυνση των φοιτητών από το πολιτιστικό και ζωντανό στέκι τους, το κληροδότημα Παπαδοπέτρου. Με τη βοήθεια των ΜΑΤ, μέσα στα Χριστούγεννα, η ακαδημαϊκή ηγεσία εν μέσω φασιστικών επιθέσεων σε στέκια, συναγωγές αλλά και μεμονωμένους φοιτητές, ανέκτησε το «θερινό ανάκτορο». Ενώ φυσικά είναι εντελώς ασύνδετα όλα αυτά τα γεγονότα, δεν μπορεί ένας ευαίσθητος ακαδημαϊκός δάσκαλος- και δη πρύτανης- να μην αντιλαμβάνεται ότι -ακόμα και για καθαρά συγκυριακούς, αλλά κυρίως παιδευτικούς, λόγους- όταν μιλούν κάπου τα λοστάρια και οι σιδερογροθιές δεν είναι σκόπιμο ταυτόχρονα να καταργεί με απόφασή του χώρους όπου επικρατούν ο διάλογος, η πολιτιστική έκφραση αλλά κυρίως η αλληλεγγύη.

Το Μέγαρο Ιωσήφ Παπαδοπέτρου είναι δωρεά μιας παλιάς ισχυρής σφακιανής οικογένειας προς το Πολυτεχνείο Κρήτης (Π.Κ.). Μάλιστα, μεταξύ των όρων της δωρεάς ήταν και η οικονομική ενίσχυση Σφακιανών φοιτητών όχι με βάση τη βαθμολογία τους, όπως κακώς είχε ερμηνευτεί από τις αρχές του ιδρύματος, αλλά με βάση την καταγωγή τους.

Η Οικονομική Επιθεώρηση Κρήτης, το 2002, με έκθεσή της σημείωνε τις σοβαρές παρατυπίες στη διαχείριση του κληροδοτήματος από την τότε διοίκηση του Π.Κ. κατά το διάστημα 1998 με 2001. Κατά το μεγαλύτερο μέρος αυτής της περιόδου, ο κ. Γρυσπολάκης ήταν αντιπρύτανης οικονομικού προγραμματισμού και ανάπτυξης, πρόεδρος της Επιτροπής Ερευνών και πρόεδρος του Δ.Σ. της Εταιρείας Αξιοποίησης της Περιουσίας και Διοίκησης του Τεχνολογικού Πάρκου του Πολυτεχνείου Κρήτης. Καθ' ύλην αρμόδιος, δηλαδή, και τουλάχιστον ενήμερος για τις σοβαρές παρατηρήσεις της Επιθεώρησης, ο σημερινός πρύτανης. Η Οικονομική Επιθεώρηση, μάλιστα, θεώρησε παράνομη την εισροή στα κονδύλια της παραπάνω εταιρείας του Πολυτεχνείου, των εσόδων από το κληροδότημα Παπαδοπέτρου, σύμφωνα πάντα με τους όρους δωρεάς. Εγκαλούσε τη διοίκηση ακόμα και για πλήρη ανυπαρξία ισολογισμών. Στις αρμοδιότητες αυτής της εταιρείας του Π.Κ. περιλαμβάνονται, εκτός από την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Πολυτεχνείου (που είναι σημαντική και σε επίπεδο εκμετάλλευσης κτιρίων και κληροδοτημάτων), η διαχείριση των 3 κυλικείων του ιδρύματος και μέχρι πριν από λίγες ημέρες (μέχρι που σβήστηκε από την ιστοσελίδα, όπως καταγγέλλουν φοιτητές) η ενίσχυση των φοιτητικών ομάδων, όπως αυτές που είχαν καταλάβει το κτίριο.

Το 2003, το κτίριο που είχαν νοικιάσει προηγουμένως τα ΙΕΚ ΖΗΤΑ παραδόθηκε στο Π.Κ. με στόχο να αξιοποιηθεί για εκπαιδευτικούς σκοπούς.

Η Πρυτανεία ισχυρίζεται ότι βασικό της μέλημα ήταν η συντήρηση και ανάδειξη του κτιρίου, ώστε να αξιοποιηθεί για το «καλό» των φοιτητών, και πιο συγκεκριμένα για τη στέγαση εκθεσιακού χώρου έργων των φοιτητών της Αρχιτεκτονικής Σχολής και κάποιων εργαστηρίων.

Από τα τέλη του Οκτώβρη του 2003 μέχρι και το καλοκαίρι του 2006, οπότε και έγινε η κατάληψη του κτιρίου, μεσολάβησαν σχεδόν τρία χρόνια. Ενώ λοιπόν το διάστημα αυτό ήταν παραπάνω από αρκετό για να πραγματοποιηθούν τα σχέδια της Πρυτανείας (άλλωστε η εργολαβία ανακαίνισης ύψους 300.000 ― που έχει ανατεθεί πρόσφατα από το Π.Κ. στην TRIAS ΔΟΜΙΚΗ Γ.Κ. Παπαδάκης - Ε.Θ. Ζυμβραγουδάκης Ο.Ε. έχει χρονικό όριο υλοποίησης τρεις μήνες), δεν έγινε απολύτως τίποτα. Ο Σύλλογος Φοιτητών Πολυτεχνείου Κρήτης, μη έχοντας κάποιο χώρο στο κέντρο της πόλης για να μπορεί να εκφραστεί πολιτικά και πολιτιστικά, ζήτησε επανειλημμένα από τη διοίκηση του Πολυτεχνείου την εκμετάλλευση του κτιρίου για την ικανοποίηση αυτών των αναγκών. Ωστόσο το αίτημα αυτό δεν λήφθηκε ποτέ υπόψη, με αποτέλεσμα οι φοιτητές στο πλαίσιο των πανελλαδικών κινητοποιήσεων ενάντια στον τότε νέο Νόμο Πλαίσιο για την Παιδεία να προχωρήσουν στην κατάληψη του κτιρίου τον Ιούνιο του 2006.

Ξεκίνησε λοιπόν η προσπάθεια για την ανακαίνιση του κτιρίου, με έξοδα και εργασίες των ίδιων των φοιτητών και μάλιστα από τον Μάρτη του 2009 δόθηκε μια νέα πνοή στο εσωτερικό του. Ετσι υπήρξε δυνατότητα για τη δημιουργία νέων πολιτικών και πολιτιστικών ομάδων, σε έναν χώρο «που φέρνει σε επαφή τόσο τους φοιτητές μεταξύ τους όσο και τους φοιτητές με τη χανιώτικη κοινωνία» λένε οι φοιτητές που ανέλαβαν την αυτοδιαχείριση του χώρου. Τον διαμόρφωσαν σε μια πολιτιστική λέσχη με διάφορες δραστηριότητες: από συναυλίες και θεατρικές πρόβες μέχρι εκδηλώσεις συμπαράστασης και αλληλεγγύης. Οπως ήταν δε, φυσικό, στις περιόδους φοιτητικών κινητοποιήσεων η λέσχη υπήρξε και κέντρο πληροφόρησης και συντονισμού. Ισως αυτό να ήταν και η βασική αφορμή για την «ανακατάληψη» του κτιρίου από την αστυνομία, με τη σύμφωνη γνώμη της Πρυτανείας.

Πολλές αντιδράσεις υπήρξαν για την εξωτερική εμφάνιση του κτιρίου, κάτι που σύμφωνα με την άποψη των φοιτητών ήταν ευθύνη της Πρυτανείας και όχι του Συλλόγου των Φοιτητών. Ο Σύλλογος Φοιτητών δεν θα διαφωνούσε, όπως τονίζει σε ανακοίνωσή του, σε μια ανακατασκευή του χώρου, αν η απόφαση ήταν θετική προς τα αιτήματά του.

Είναι σκόπιμο εδώ, και άσχετα με την ορθότητα ή όχι της μεθόδου κατάληψης ενός κτιρίου από φοιτητές, έστω και με πολύ καλές προθέσεις, να σταθούμε σε μερικά σημεία της «ανακατάληψης», που σίγουρα δεν τιμούν την ιδιότητα του δασκάλου:

-Πρώτον, οι φωτογραφίες του εσωτερικού χώρου που παρουσίασε η Πρυτανεία ήταν πριν από τη διαμόρφωσή του από τους φοιτητές, όπως αποδεικνύεται από φωτογραφικό υλικό, και εδώ δυστυχώς κρίνονται οι σκοπιμότητες ενός τέτοιου «λάθους».

-Δεύτερον, τα πράγματα που είχαν εκεί οι φοιτητές καταληψίες κατασχέθηκαν ή καταστράφηκαν από τις αστυνομικές δυνάμεις που μπήκαν στο κτίριο. Ενώ η ίδια η Πρυτανεία είχε κατηγορήσει τους καταληψίες για παρόμοιες ενέργειες, επέτρεψε στις δυνάμεις ανακατάληψης να κάνουν τα ίδια και χειρότερα. Το αποδεικνύουν οι καταστροφές των αντικειμένων των φοιτητών.

-Τρίτον και σημαντικότερον: όταν τουλάχιστον τρεις πολιτιστικές ομάδες του Πολυτεχνείου, με συνολικό αριθμό 87 μελών-φοιτητών αλλά και πολλών άλλων, εκτιμούν ότι μέσα σε αυτό το έως τότε εγκαταλειμμένο κτίριο έχουν τη δυνατότητα να εκφράζονται και να δημιουργούν είναι κρίμα οι ίδιοι τους οι δάσκαλοι να τους φιμώνουν, αρπάζοντας το χώρο τους για μια άλλου τύπου ελεγχόμενη αξιοποίηση.

Τουλάχιστον αυτά τα τρία σημεία, λοιπόν, δεν μπορούν να αποτελούν μέρος μιας εκπαιδευτικής διαδικασίας, πολύ περισσότερο δε όταν η συγκεκριμένη διοικούσα ακαδημαϊκή κοινότητα αντιδρά τόσο χλιαρά σε κρατικές και παρακρατικές βιαιότητες, που απειλούν όχι μόνο την ελευθερία αλλά και τη σωματική ακεραιότητα φοιτητών και πολιτών. * ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Οι μαρτυρίες τους με βάση το φωτεινό κι ελπιδοφόρο μυθιστόρημα της Χίσλοπ που ακολούθησε μια ομάδα ανθρώπων με μεράκι, συνθέτουν την ακριβότερη παραγωγή σήριαλ που έγινε ποτέ στην ελληνική τηλεόραση. Πίσω από τη μεταφορά του μυθιστορήματος στη μικρή οθόνη βρίσκεται ένας γίγαντας, το Μega, που στηρίζει την κοινή πεποίθηση των συντελεστών της πως πρόκειται «για μια ιστορία που έπρεπε να ειπωθεί».

«Σε αυτό το μέρος νιώθεις ότι υπάρχει μια αόρατη δύναμη που σε ωθεί να πεις την ιστορία» λέει ο σκηνοθέτης Θοδωρής Παπαδουλάκης. Και πράγματι, το ίδιο συναίσθημα μοιραστήκαμε όσοι είχαμε την τύχη να πατήσουμε το πόδι μας στη Σπιναλόγκα συμμετέχοντας στην αποστολή που οργάνωσε το κανάλι. Μια ιστορία φρίκης του χθες που μιλά μέσα μας σήμερα, για τα Aουσβιτς και τις Σπιναλόγκες της ψυχής μας, το στίγμα, αλλά κυρίως για το πάθος του ανθρώπου για ζωή, την ελπίδα, τον έρωτα και πόσες άλλες ιστορίες που γεννήθηκαν και πέθαναν εκεί ή έφυγαν μαζί με τους χανσενικούς από το νησί.

Πόσο παράδοξο είναι το γεγονός πως όταν επιβεβαιωνόταν η λέπρα σε διέγραφαν από το δημοτολόγιο κι όμως λεπροί που θεραπεύτηκαν αργότερα δεν άντεξαν την ιδρυματοποίηση και ήθελαν να γυρίσουν πίσω, στον τόπο της εξορίας τους. «Η Σπιναλόγκα είναι η απόδειξη ότι τον άνθρωπο ακόμη και σε κλουβί να τον βάλεις, θα βρει τρόπο να το ομορφύνει. Αυτοί οι άνθρωποι δεν πήγαιναν εκεί για να πεθάνουν». Συνεχίζει ο 35χρονος σκηνοθέτης της σειράς Θοδωρής Παπαδουλάκης.

«Ηταν εξόριστοι μεν αλλά από την άλλη δημιούργησαν μια δική τους κοινωνία, παντρεύτηκαν, κάνανε παιδιά και εκείνη την εποχή συγκριτικά με άλλα χωριά της Κρήτης ζούσαν πιο πλούσια καθώς έπαιρναν και κάποια επιδόματα. Μέσα από το βιβλίο της Χίσλοπ και μέσα από την έρευνα έχουμε ανακαλύψει πολλά πράγματα για ένα θέμα - ταμπού. Το Mega, η εταιρεία Indigo View που εδρεύει στα Χανιά μαζί με την TVE (τηλεοπτικές επιχειρήσεις Α.Β.Ε.Ε.) δημιουργήσαμε ένα ντοκιμαντέρ που θα παιχτεί παράλληλα με τη σειρά και που φιλοξενούνται οι μαρτυρίες ανθρώπων της εποχής».

Στα γυρίσματα που παρακολουθήσαμε, τα οποία γίνονται εξ ολοκλήρου στην Κρήτη και θα κρατήσουν έναν χρόνο συναντήσαμε τους πρωταγωνιστές που βρίσκονται εκεί από τον Δεκέμβρη και που όλοι οι ανεξαιρέτως μας μίλησαν για την προσωπική τους εσωτερική εμπειρία που η διαμονή τους στο νησί προκαλεί. «Η ενέργεια του χώρου είναι απίστευτη. Ξυπνάς, κοιμάσαι και βλέπεις τη Σπιναλόγκα, δεν έχεις κάτι άλλο να σε αποσπά. Βλέπεις πάντα το νησί» λέει η Κατερίνα Λέχου.

Μεγάλη ήταν η πρόκληση και για τη σεναριογράφο Μιρέλλα Παπαοικονόμου, καθώς είναι η πρώτη φορά που καταπιάνεται με μια ιστορία που έχει γράψει κάποιος άλλος.

«Διάβασα το βιβλίο και ήθελα πάρα πολύ να το κάνω. Είναι η πρώτη φορά που κάνω κάτι τέτοιο, είναι πολύ διαφορετικό. Πρόκειται για ένα μπεστ σέλερ, από μια Αγγλίδα μάλιστα συγγραφέα. Επρεπε να πατήσω πάνω στα δικά της χνάρια και παράλληλα να κρατήσω την ελληνικότητα του θέματος. Μιας και θα προστεθούν ιστορίες που δεν υπάρχουν στο βιβλίο, ανταλλάξαμε απόψεις με τη Βικτόρια καθώς έπρεπε να μείνουμε πιστοί και στην πραγματικότητα αυτής της ιστορίας αλλά και να ακολουθήσουμε την πλοκή του βιβλίου»...

Ο Στέλιος Μάινας στο ρόλο του βαρκάρη

Τους χαρακτήρες της σειράς θα ζωντανέψουν πολυβραβευμένοι ηθοποιοί, αντάξιοι του ειδικού βάρους της ιστορίας των αληθινών χαρακτήρων. Σε πρωταγωνιστικούς ρόλους θα δούμε τον Στέλιο Μάινα να υποδύεται τον Γιώργη, τον βαρκάρη που μεταφέρει στη Σπιναλόγκα προμήθειες και χανσενικούς και την Κατερίνα Λέχου στον ρόλο της γυναίκας του, δασκάλα στην Πλάκα, που προσβάλλεται από την ασθένεια και μεταφέρεται στη Σπιναλόγκα, αφήνοντας πίσω της σύζυγο και δύο κόρες.

Τις δύο κόρες υποδύονται η Γιούλικα Σκαφιδά και η Ευγενία Δημητροπούλου, ενώ σε μικρή ηλικία τις υποδύονται δύο 10χρονες ταλαντούχες ηθοποιοί. O Αιμίλιος Χειλάκης, υποδύεται τον νεοφερμένο από την Ευρώπη, που προκαλεί αναταράξεις στις σχέσεις των φτωχών ανθρώπων της Πλάκας. O Αλέξανδρος Λογοθέτης, υποδύεται τον γιατρό που με τις έρευνές του, για την ασθένεια του Χάνσεν, φέρνει την ελπίδα στους αρρώστους και τις οικογένειές τους. Σε άλλους ρόλους θα δούμε σημαντικούς ηθοποιούς όπως τους: Μαρία Πρωτόπαππα, Τάσο Νούσια, Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου, Ορφέα Αυγουστίδη, Αννίτα Κούλη, Νίκο Ορφανό και πολλούς άλλους.

«Το νησί» σε αριθμούς

• Χρησιμοποιούνται 2.000 κοστούμια
• Συνολικά εμφανίζονται 120 ρόλοι
• Εμφανίζονται 500 βοηθητικοί ηθοποιοί, ανάμεσά τους Κρητικοί απόγονοι των κατοίκων του Αγ. Νικολάου και της Σπιναλόγκας
• Το επεισόδιο κοστίζει 150.000
• 4 εκατομμύρια ευρώ το συνολικό κόστος της παραγωγής
• Χρειάστηκε 1 1/2 χρόνος έρευνας για τη Σπιναλόγκα
• 1 χρόνος γυρισμάτων
• 26 επεισόδια
• 1 χρόνος προετοιμασίας πριν από τα γυρίσματα (κατασκευή σκηνικών).
  
  
• Το βιβλίο
  Το βιβλίο της Victoria Hislop έγινε παγκόσμιο best seller με 2.000.000 πωλήσεις εκ των οποίων 185.000 πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα.

Νατάσα Παπανικολάου ΕΘΝΟΣ

Είναι ενδεικτικό ότι ξεπερνούν τις 10.000 συνολικά οι αποφάσεις διαταγών πληρωμής, που εκδόθηκαν από το Μονομελές Πρωτοδικείο και το Ειρηνοδικείο Ηρακλείου σε αντίθεση με τις περίπου 3.000 αποφάσεις του 2008.

Την ίδια ώρα, εκατοντάδες είναι οι πολίτες που απευθύνονται καθημερινά στην υπηρεσία Κοινωνικής Πρόνοιας, προσβλέποντας σε οικονομική βοήθεια. Πρόκειται για άστεγους, άπορες οικογένειες, ανύπαντρες μητέρες, άτομα με ειδικές ανάγκες και οικονομικούς μετανάστες.

Οπως επισημαίνεται, το 2009 χορηγήθηκε για Επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης ποσό ύψους 638.485 ευρώ σε επιδοτούμενους, ενώ επίσης διατέθηκε ποσό ύψους 24.300 ευρώ σε 120 συνανθρώπους μας, οι οποίοι βρίσκονται σε κατάσταση ένδειας.

ΕΘΝΟΣ

«Παγώνει» και επισήμως το υπουργείο Περιβάλλοντος τα φιλόδοξα επιχειρηματικά σχέδια της Μονής Τοπλού στην Κρήτη. Το υπουργείο τονίζει ότι η δημιουργία μεγάλης τουριστικής μονάδας στην παρθένα περιοχή «Κάβο Σίδερο» θα επανεξεταστεί υπό το πρίσμα της τελευταίας ακυρωτικής απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας και μάλιστα αφού ολοκληρωθεί η αναθεώρηση του Ειδικού Χωροταξικού Σχεδίου για τον τουρισμό. Αναλόγως θα πρέπει να τροποποιηθούν και τα πολεοδομικά σχέδια του τοπικού δήμου.

Η υπουργός

Απαντώντας σε επερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ (Α. Τσίπρας, Δ. Παπαδημούλης, Μ. Κριτσωτάκη), η υπουργός Περιβάλλοντος κ. Τίνα Μπιρμπίλη υπενθυμίζει την απόφαση του ΣτΕ να ακυρώσει τη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων του 2007 για τη συγκεκριμένη τουριστική επένδυση στην ανατολική Κρήτη. Με την απόφαση αυτή «πάγωσαν» τα φαραωνικά σχέδια για τη δημιουργία έξι τουριστικών οικισμών και ξενοδοχείων πολυτελείας (συνολικής δυναμικότητας 7.000 κλινών) και τριών γηπέδων γκολφ σε έκταση 26.000 στρεμμάτων από τη Μονή Τοπλού και την βρετανικών συμφερόντων εταιρεία Minoan Group. Ενάντια στη δημιουργία της επένδυσης προσέφυγαν περιβαλλοντικές οργανώσεις και ομάδες πολιτών, υποστηρίζοντας ότι οι επιπτώσεις της στο περιβάλλον και το τοπίο της περιοχής θα είναι σημαντικές.

Εναρμόνιση

Το υπουργείο Περιβάλλοντος συνδέει οποιαδήποτε μελλοντική εξέλιξη (λ. χ. την αναθεώρηση της ακυρωθείσας μελέτης) με την αναθεώρηση του Ειδικού Χωροταξικού Σχεδίου για τον Τουρισμό, που όμως δεν έχει ακόμα ξεκινήσει. Ομοίως υποχρεώνει την εναρμόνιση του Σχεδίου Χωρικής και Οικιστικής Οργάνωσης Ανοιχτής Πόλης (ΣΧΟΟΑΠ, το αντίστοιχο ενός γενικού πολεοδομικού σχεδίου στην περίπτωση των μικρών οικισμών) του Δήμου Ιτάνου με το περιφερειακό χωροταξικό σχέδιο Κρήτης, που προέβλεπε ήπια ανάπτυξη για την επίμαχη περιοχή, αλλά και τις νέες κατευθύνσεις του χωροταξικού για τον τουρισμό. Τέλος, καυτηριάζει το γεγονός ότι τα σχέδια του Δήμου Ιτάνου δεν συνοδεύτηκαν από στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, παρότι αφορούν δύο προστατευόμενες περιοχές Natura.

Γιωργος Λιαλιος ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Η πρώτη κλήση για το 100 ήταν δύο λεπτά μετά τις 12, όταν χτύπησε συναγερμός σε κατάστημα των Χανίων. Δεκαπέντε λεπτά μετά τα μεσάνυκτα, δέχτηκε την πρώτη κλήση και το κέντρο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας στα Χανιά, για πυρκαγιά σε δέντρο στο Δαράτσο του δήμου Νέας Κυδωνιας.

Ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ έσπευσε, στις 00:22, ύστερα από κλήση για παραλαβή αλλοδαπού, ο οποίος τραυματίστηκε από πτώση, λόγω μέθης, στο Καλαμάκι Χανίων.

Τέλος, στο αεροδρόμιο των Χανίων ποδαρικό έκαναν στις 07:40, 61 επιβάτες της Ολυμπιακής προερχόμενοι από την Αθήνα