Πανεπιστήμιο Κρήτης και Καθηγητές...

Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2010

Δάσκαλε που δίδασκες

ios@enet.gr / www.iospress.gr§ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ: ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ, ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΡΑΣ

Για κάποιο περίεργο λόγο, εδώ και μερικά χρόνια τα ΑΕΙ της Κρήτης -και ειδικά οι σημερινοί πρυτάνεις τους, τόσο στα Χανιά όσο και στο Ηράκλειο- βρίσκονται συνεχώς στην επικαιρότητα.

Οχι λόγω των αναμφίβολων επιτυχιών τους στον τομέα της έρευνας και της διδασκαλίας, αλλά με αφορμές οικονομικές υποθέσεις, ακατανόητες για ακαδημαϊκούς δασκάλους συμπεριφορές κι αδικαιολόγητες προσφυγές σε αστυνομικές συνδρομές για την αντιμετώπιση φοιτητικών εκδηλώσεων. Τόσο ο κ. Παλήκαρης όσο και ο κ. Γρυσπολάκης, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, απασχολούν συνεχώς τα (τοπικά και μη) ΜΜΕ.

Ειδικά στα Χανιά, που το κλίμα των τελευταίων χρόνων ανέδειξε και τις πολλές και κατά συρροή φασιστικές επιθέσεις σε διάφορες συλλογικότητες και ενώ οι πρώτοι που θα έπρεπε να βγουν να καταδικάσουν τέτοια φαινόμενα είναι οι δάσκαλοι κάθε βαθμίδας, αυτό δεν συνέβη! Αντίθετα, ο πρύτανης κ. Γρυσπολάκης ασχολήθηκε υπερβολικά με την προβλεπόμενη από το νόμο Γιαννάκου συρρίκνωση του ασύλου, υιοθετώντας μάλιστα ακόμα και σκόπιμες «πληροφορίες» για την τέλεση παραβατικών πράξεων σε άλλο ΑΕΙ (τις οποίες αμέσως μετά ανασκεύασε). Το τελευταίο προσφιλές έργο του κ. Γρυσπολάκη, που πυροδότησε μάλιστα μια ολιγοήμερη κατάληψη της Πρυτανείας, ήταν η απομάκρυνση των φοιτητών από το πολιτιστικό και ζωντανό στέκι τους, το κληροδότημα Παπαδοπέτρου. Με τη βοήθεια των ΜΑΤ, μέσα στα Χριστούγεννα, η ακαδημαϊκή ηγεσία εν μέσω φασιστικών επιθέσεων σε στέκια, συναγωγές αλλά και μεμονωμένους φοιτητές, ανέκτησε το «θερινό ανάκτορο». Ενώ φυσικά είναι εντελώς ασύνδετα όλα αυτά τα γεγονότα, δεν μπορεί ένας ευαίσθητος ακαδημαϊκός δάσκαλος- και δη πρύτανης- να μην αντιλαμβάνεται ότι -ακόμα και για καθαρά συγκυριακούς, αλλά κυρίως παιδευτικούς, λόγους- όταν μιλούν κάπου τα λοστάρια και οι σιδερογροθιές δεν είναι σκόπιμο ταυτόχρονα να καταργεί με απόφασή του χώρους όπου επικρατούν ο διάλογος, η πολιτιστική έκφραση αλλά κυρίως η αλληλεγγύη.

Το Μέγαρο Ιωσήφ Παπαδοπέτρου είναι δωρεά μιας παλιάς ισχυρής σφακιανής οικογένειας προς το Πολυτεχνείο Κρήτης (Π.Κ.). Μάλιστα, μεταξύ των όρων της δωρεάς ήταν και η οικονομική ενίσχυση Σφακιανών φοιτητών όχι με βάση τη βαθμολογία τους, όπως κακώς είχε ερμηνευτεί από τις αρχές του ιδρύματος, αλλά με βάση την καταγωγή τους.

Η Οικονομική Επιθεώρηση Κρήτης, το 2002, με έκθεσή της σημείωνε τις σοβαρές παρατυπίες στη διαχείριση του κληροδοτήματος από την τότε διοίκηση του Π.Κ. κατά το διάστημα 1998 με 2001. Κατά το μεγαλύτερο μέρος αυτής της περιόδου, ο κ. Γρυσπολάκης ήταν αντιπρύτανης οικονομικού προγραμματισμού και ανάπτυξης, πρόεδρος της Επιτροπής Ερευνών και πρόεδρος του Δ.Σ. της Εταιρείας Αξιοποίησης της Περιουσίας και Διοίκησης του Τεχνολογικού Πάρκου του Πολυτεχνείου Κρήτης. Καθ' ύλην αρμόδιος, δηλαδή, και τουλάχιστον ενήμερος για τις σοβαρές παρατηρήσεις της Επιθεώρησης, ο σημερινός πρύτανης. Η Οικονομική Επιθεώρηση, μάλιστα, θεώρησε παράνομη την εισροή στα κονδύλια της παραπάνω εταιρείας του Πολυτεχνείου, των εσόδων από το κληροδότημα Παπαδοπέτρου, σύμφωνα πάντα με τους όρους δωρεάς. Εγκαλούσε τη διοίκηση ακόμα και για πλήρη ανυπαρξία ισολογισμών. Στις αρμοδιότητες αυτής της εταιρείας του Π.Κ. περιλαμβάνονται, εκτός από την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Πολυτεχνείου (που είναι σημαντική και σε επίπεδο εκμετάλλευσης κτιρίων και κληροδοτημάτων), η διαχείριση των 3 κυλικείων του ιδρύματος και μέχρι πριν από λίγες ημέρες (μέχρι που σβήστηκε από την ιστοσελίδα, όπως καταγγέλλουν φοιτητές) η ενίσχυση των φοιτητικών ομάδων, όπως αυτές που είχαν καταλάβει το κτίριο.

Το 2003, το κτίριο που είχαν νοικιάσει προηγουμένως τα ΙΕΚ ΖΗΤΑ παραδόθηκε στο Π.Κ. με στόχο να αξιοποιηθεί για εκπαιδευτικούς σκοπούς.

Η Πρυτανεία ισχυρίζεται ότι βασικό της μέλημα ήταν η συντήρηση και ανάδειξη του κτιρίου, ώστε να αξιοποιηθεί για το «καλό» των φοιτητών, και πιο συγκεκριμένα για τη στέγαση εκθεσιακού χώρου έργων των φοιτητών της Αρχιτεκτονικής Σχολής και κάποιων εργαστηρίων.

Από τα τέλη του Οκτώβρη του 2003 μέχρι και το καλοκαίρι του 2006, οπότε και έγινε η κατάληψη του κτιρίου, μεσολάβησαν σχεδόν τρία χρόνια. Ενώ λοιπόν το διάστημα αυτό ήταν παραπάνω από αρκετό για να πραγματοποιηθούν τα σχέδια της Πρυτανείας (άλλωστε η εργολαβία ανακαίνισης ύψους 300.000 ― που έχει ανατεθεί πρόσφατα από το Π.Κ. στην TRIAS ΔΟΜΙΚΗ Γ.Κ. Παπαδάκης - Ε.Θ. Ζυμβραγουδάκης Ο.Ε. έχει χρονικό όριο υλοποίησης τρεις μήνες), δεν έγινε απολύτως τίποτα. Ο Σύλλογος Φοιτητών Πολυτεχνείου Κρήτης, μη έχοντας κάποιο χώρο στο κέντρο της πόλης για να μπορεί να εκφραστεί πολιτικά και πολιτιστικά, ζήτησε επανειλημμένα από τη διοίκηση του Πολυτεχνείου την εκμετάλλευση του κτιρίου για την ικανοποίηση αυτών των αναγκών. Ωστόσο το αίτημα αυτό δεν λήφθηκε ποτέ υπόψη, με αποτέλεσμα οι φοιτητές στο πλαίσιο των πανελλαδικών κινητοποιήσεων ενάντια στον τότε νέο Νόμο Πλαίσιο για την Παιδεία να προχωρήσουν στην κατάληψη του κτιρίου τον Ιούνιο του 2006.

Ξεκίνησε λοιπόν η προσπάθεια για την ανακαίνιση του κτιρίου, με έξοδα και εργασίες των ίδιων των φοιτητών και μάλιστα από τον Μάρτη του 2009 δόθηκε μια νέα πνοή στο εσωτερικό του. Ετσι υπήρξε δυνατότητα για τη δημιουργία νέων πολιτικών και πολιτιστικών ομάδων, σε έναν χώρο «που φέρνει σε επαφή τόσο τους φοιτητές μεταξύ τους όσο και τους φοιτητές με τη χανιώτικη κοινωνία» λένε οι φοιτητές που ανέλαβαν την αυτοδιαχείριση του χώρου. Τον διαμόρφωσαν σε μια πολιτιστική λέσχη με διάφορες δραστηριότητες: από συναυλίες και θεατρικές πρόβες μέχρι εκδηλώσεις συμπαράστασης και αλληλεγγύης. Οπως ήταν δε, φυσικό, στις περιόδους φοιτητικών κινητοποιήσεων η λέσχη υπήρξε και κέντρο πληροφόρησης και συντονισμού. Ισως αυτό να ήταν και η βασική αφορμή για την «ανακατάληψη» του κτιρίου από την αστυνομία, με τη σύμφωνη γνώμη της Πρυτανείας.

Πολλές αντιδράσεις υπήρξαν για την εξωτερική εμφάνιση του κτιρίου, κάτι που σύμφωνα με την άποψη των φοιτητών ήταν ευθύνη της Πρυτανείας και όχι του Συλλόγου των Φοιτητών. Ο Σύλλογος Φοιτητών δεν θα διαφωνούσε, όπως τονίζει σε ανακοίνωσή του, σε μια ανακατασκευή του χώρου, αν η απόφαση ήταν θετική προς τα αιτήματά του.

Είναι σκόπιμο εδώ, και άσχετα με την ορθότητα ή όχι της μεθόδου κατάληψης ενός κτιρίου από φοιτητές, έστω και με πολύ καλές προθέσεις, να σταθούμε σε μερικά σημεία της «ανακατάληψης», που σίγουρα δεν τιμούν την ιδιότητα του δασκάλου:

-Πρώτον, οι φωτογραφίες του εσωτερικού χώρου που παρουσίασε η Πρυτανεία ήταν πριν από τη διαμόρφωσή του από τους φοιτητές, όπως αποδεικνύεται από φωτογραφικό υλικό, και εδώ δυστυχώς κρίνονται οι σκοπιμότητες ενός τέτοιου «λάθους».

-Δεύτερον, τα πράγματα που είχαν εκεί οι φοιτητές καταληψίες κατασχέθηκαν ή καταστράφηκαν από τις αστυνομικές δυνάμεις που μπήκαν στο κτίριο. Ενώ η ίδια η Πρυτανεία είχε κατηγορήσει τους καταληψίες για παρόμοιες ενέργειες, επέτρεψε στις δυνάμεις ανακατάληψης να κάνουν τα ίδια και χειρότερα. Το αποδεικνύουν οι καταστροφές των αντικειμένων των φοιτητών.

-Τρίτον και σημαντικότερον: όταν τουλάχιστον τρεις πολιτιστικές ομάδες του Πολυτεχνείου, με συνολικό αριθμό 87 μελών-φοιτητών αλλά και πολλών άλλων, εκτιμούν ότι μέσα σε αυτό το έως τότε εγκαταλειμμένο κτίριο έχουν τη δυνατότητα να εκφράζονται και να δημιουργούν είναι κρίμα οι ίδιοι τους οι δάσκαλοι να τους φιμώνουν, αρπάζοντας το χώρο τους για μια άλλου τύπου ελεγχόμενη αξιοποίηση.

Τουλάχιστον αυτά τα τρία σημεία, λοιπόν, δεν μπορούν να αποτελούν μέρος μιας εκπαιδευτικής διαδικασίας, πολύ περισσότερο δε όταν η συγκεκριμένη διοικούσα ακαδημαϊκή κοινότητα αντιδρά τόσο χλιαρά σε κρατικές και παρακρατικές βιαιότητες, που απειλούν όχι μόνο την ελευθερία αλλά και τη σωματική ακεραιότητα φοιτητών και πολιτών. * ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

τύποςερευναπανεπιστήμιο

Η Σπιναλόγκα... Το Νησί!

Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2010

Διασχίζοντας βιαστικά την πύλη του Δάντη, ένα τούνελ σκοτεινό όπως και η ιστορία της Σπιναλόγκας, βρίσκεσαι να ανασαίνεις ξαφνικά σε ένα ξέφωτο, μια απλωσιά με χορταριασμένες πέτρες, σε μια μικρή γειτονιά που κάποτε έσφυζε από ζωή. Και καθώς είσαι ακόμη ζαλισμένος από τη γοητεία που ούτως ή άλλως ασκεί η Κρήτη στους ανθρώπους, δεν ξέρεις πώς να σταθείς πάνω στο νησί που έως σήμερα έχει μείνει στη συνείδηση των περισσότερων ως το νησί των ζωντανών-νεκρών. Σε αυτό, πολλά χρόνια αφότου έχει εγκαταλειφθεί, άνθρωποι που έζησαν ως λεπροί και οι απόγονοί τους, επιστρέφουν ως μάρτυρες μιας στιγματισμένης εποχής δίνοντας την πολύτιμη βοήθειά τους σε εκείνους που τολμούν να πουν την αληθινή του ιστορία.

Η Σπιναλόγκα αφηγείται την ιστορία της

Οι μαρτυρίες τους με βάση το φωτεινό κι ελπιδοφόρο μυθιστόρημα της Χίσλοπ που ακολούθησε μια ομάδα ανθρώπων με μεράκι, συνθέτουν την ακριβότερη παραγωγή σήριαλ που έγινε ποτέ στην ελληνική τηλεόραση. Πίσω από τη μεταφορά του μυθιστορήματος στη μικρή οθόνη βρίσκεται ένας γίγαντας, το Μega, που στηρίζει την κοινή πεποίθηση των συντελεστών της πως πρόκειται «για μια ιστορία που έπρεπε να ειπωθεί».

Η Κατερίνα Λέχου υποδύεται την Ελένη, δασκάλα στην Πλάκα, που προσβάλλεται από την ασθένεια και μεταφέρεται στη Σπιναλόγκα, αφήνοντας πίσω δύο κόρες.
Η Κατερίνα Λέχου υποδύεται την Ελένη, δασκάλα στην Πλάκα, που προσβάλλεται από την ασθένεια και μεταφέρεται στη Σπιναλόγκα, αφήνοντας πίσω δύο κόρες.

«Σε αυτό το μέρος νιώθεις ότι υπάρχει μια αόρατη δύναμη που σε ωθεί να πεις την ιστορία» λέει ο σκηνοθέτης Θοδωρής Παπαδουλάκης. Και πράγματι, το ίδιο συναίσθημα μοιραστήκαμε όσοι είχαμε την τύχη να πατήσουμε το πόδι μας στη Σπιναλόγκα συμμετέχοντας στην αποστολή που οργάνωσε το κανάλι. Μια ιστορία φρίκης του χθες που μιλά μέσα μας σήμερα, για τα Aουσβιτς και τις Σπιναλόγκες της ψυχής μας, το στίγμα, αλλά κυρίως για το πάθος του ανθρώπου για ζωή, την ελπίδα, τον έρωτα και πόσες άλλες ιστορίες που γεννήθηκαν και πέθαναν εκεί ή έφυγαν μαζί με τους χανσενικούς από το νησί.

Πόσο παράδοξο είναι το γεγονός πως όταν επιβεβαιωνόταν η λέπρα σε διέγραφαν από το δημοτολόγιο κι όμως λεπροί που θεραπεύτηκαν αργότερα δεν άντεξαν την ιδρυματοποίηση και ήθελαν να γυρίσουν πίσω, στον τόπο της εξορίας τους. «Η Σπιναλόγκα είναι η απόδειξη ότι τον άνθρωπο ακόμη και σε κλουβί να τον βάλεις, θα βρει τρόπο να το ομορφύνει. Αυτοί οι άνθρωποι δεν πήγαιναν εκεί για να πεθάνουν». Συνεχίζει ο 35χρονος σκηνοθέτης της σειράς Θοδωρής Παπαδουλάκης.

«Ηταν εξόριστοι μεν αλλά από την άλλη δημιούργησαν μια δική τους κοινωνία, παντρεύτηκαν, κάνανε παιδιά και εκείνη την εποχή συγκριτικά με άλλα χωριά της Κρήτης ζούσαν πιο πλούσια καθώς έπαιρναν και κάποια επιδόματα. Μέσα από το βιβλίο της Χίσλοπ και μέσα από την έρευνα έχουμε ανακαλύψει πολλά πράγματα για ένα θέμα - ταμπού. Το Mega, η εταιρεία Indigo View που εδρεύει στα Χανιά μαζί με την TVE (τηλεοπτικές επιχειρήσεις Α.Β.Ε.Ε.) δημιουργήσαμε ένα ντοκιμαντέρ που θα παιχτεί παράλληλα με τη σειρά και που φιλοξενούνται οι μαρτυρίες ανθρώπων της εποχής».

Στα γυρίσματα που παρακολουθήσαμε, τα οποία γίνονται εξ ολοκλήρου στην Κρήτη και θα κρατήσουν έναν χρόνο συναντήσαμε τους πρωταγωνιστές που βρίσκονται εκεί από τον Δεκέμβρη και που όλοι οι ανεξαιρέτως μας μίλησαν για την προσωπική τους εσωτερική εμπειρία που η διαμονή τους στο νησί προκαλεί. «Η ενέργεια του χώρου είναι απίστευτη. Ξυπνάς, κοιμάσαι και βλέπεις τη Σπιναλόγκα, δεν έχεις κάτι άλλο να σε αποσπά. Βλέπεις πάντα το νησί» λέει η Κατερίνα Λέχου.

Μεγάλη ήταν η πρόκληση και για τη σεναριογράφο Μιρέλλα Παπαοικονόμου, καθώς είναι η πρώτη φορά που καταπιάνεται με μια ιστορία που έχει γράψει κάποιος άλλος.

«Διάβασα το βιβλίο και ήθελα πάρα πολύ να το κάνω. Είναι η πρώτη φορά που κάνω κάτι τέτοιο, είναι πολύ διαφορετικό. Πρόκειται για ένα μπεστ σέλερ, από μια Αγγλίδα μάλιστα συγγραφέα. Επρεπε να πατήσω πάνω στα δικά της χνάρια και παράλληλα να κρατήσω την ελληνικότητα του θέματος. Μιας και θα προστεθούν ιστορίες που δεν υπάρχουν στο βιβλίο, ανταλλάξαμε απόψεις με τη Βικτόρια καθώς έπρεπε να μείνουμε πιστοί και στην πραγματικότητα αυτής της ιστορίας αλλά και να ακολουθήσουμε την πλοκή του βιβλίου»...

Ο Στέλιος Μάινας στο ρόλο του βαρκάρη

Τους χαρακτήρες της σειράς θα ζωντανέψουν πολυβραβευμένοι ηθοποιοί, αντάξιοι του ειδικού βάρους της ιστορίας των αληθινών χαρακτήρων. Σε πρωταγωνιστικούς ρόλους θα δούμε τον Στέλιο Μάινα να υποδύεται τον Γιώργη, τον βαρκάρη που μεταφέρει στη Σπιναλόγκα προμήθειες και χανσενικούς και την Κατερίνα Λέχου στον ρόλο της γυναίκας του, δασκάλα στην Πλάκα, που προσβάλλεται από την ασθένεια και μεταφέρεται στη Σπιναλόγκα, αφήνοντας πίσω της σύζυγο και δύο κόρες.

Τις δύο κόρες υποδύονται η Γιούλικα Σκαφιδά και η Ευγενία Δημητροπούλου, ενώ σε μικρή ηλικία τις υποδύονται δύο 10χρονες ταλαντούχες ηθοποιοί. O Αιμίλιος Χειλάκης, υποδύεται τον νεοφερμένο από την Ευρώπη, που προκαλεί αναταράξεις στις σχέσεις των φτωχών ανθρώπων της Πλάκας. O Αλέξανδρος Λογοθέτης, υποδύεται τον γιατρό που με τις έρευνές του, για την ασθένεια του Χάνσεν, φέρνει την ελπίδα στους αρρώστους και τις οικογένειές τους. Σε άλλους ρόλους θα δούμε σημαντικούς ηθοποιούς όπως τους: Μαρία Πρωτόπαππα, Τάσο Νούσια, Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου, Ορφέα Αυγουστίδη, Αννίτα Κούλη, Νίκο Ορφανό και πολλούς άλλους.

«Το νησί» σε αριθμούς

  • Χρησιμοποιούνται 2.000 κοστούμια
  • Συνολικά εμφανίζονται 120 ρόλοι
  • Εμφανίζονται 500 βοηθητικοί ηθοποιοί, ανάμεσά τους Κρητικοί απόγονοι των κατοίκων του Αγ. Νικολάου και της Σπιναλόγκας
  • Το επεισόδιο κοστίζει 150.000
  • 4 εκατομμύρια ευρώ το συνολικό κόστος της παραγωγής
  • Χρειάστηκε 1 1/2 χρόνος έρευνας για τη Σπιναλόγκα
  • 1 χρόνος γυρισμάτων
  • 26 επεισόδια
  • 1 χρόνος προετοιμασίας πριν από τα γυρίσματα (κατασκευή σκηνικών).

  • Το βιβλίο
    Το βιβλίο της Victoria Hislop έγινε παγκόσμιο best seller με 2.000.000 πωλήσεις εκ των οποίων 185.000 πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα.

Νατάσα Παπανικολάου ΕΘΝΟΣ

σπίναλογκατέχνη

Ανθρωποθυσίες στην αρχαία Κρήτη

Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2010

Τα οστά νεαρής γυναίκας, που βρέθηκαν στο Καστέλι Χανίων σε χώρο όπου κατά τη Μινωική εποχή διεξάγονταν θυσίες- δίπλα της εντοπίστηκαν και πολλά οστά ζώων- είναι το εντυπωσιακό εύρημα των ανασκαφών στην περιοχή. Πρόκειται για ανθρωποθυσία; Ο ξεχωριστός τρόπος απόθεσης των οστών της γυναίκας, όμοιος ακριβώς με εκείνον των σφάγιων των ζώων, παραπέμπει ευθέως σε αυτή την έσχατη πράξη θυσίας, η οποία φαίνεται ότι είχε γίνει σε αυτό το σημείο, τελετουργικά, κάπου στον 14ο-13ο αι. π.Χ. Το εύρημα, παρ΄ ότι ανακοινώθηκε μόλις χθες, στην πραγματικότητα ήρθε στο φως πριν από περίπου δύο χρόνια αλλά η ανασκαφέας κυρία Μαρία Ανδρεαδάκη-Βλαζάκη είχε προτιμήσει να μην το δημοσιοποιήσει. Ηδη όμως υπάρχει και ένα πρόσθετο αποδεικτικό στοιχείο της ανθρωποθυσίας: η αποκάλυψη και του βωμού.

Οπως αναφέρεται από την κυρίαΑνδρεαδάκη-Βλαζάκη πρόκειται για «το τμήμα ορθογώνιας κατασκευής, τοιχογραφημένης εξωτερικά, το σχήμα και η θέση της οποίας παραπέμπουν σε βωμό.Κατά μήκος της μιας πλευράς της σε καμένο στρώμα βρέθηκαν πέντε τουλάχιστον ζεύγη κεράτων αιγάγρων καθώς και τέσσερα πήλινα αγγεία με χρονολόγηση στο α΄ μισό του 13ου αι. π.Χ., κάτι που δηλώνει τον ακριβή χρόνο του εντυπωσιακού επεισοδίου που αποκαλύπτεται στη θέση αυτή και το οποίο σφραγίστηκε από μεγάλη πυρκαϊά». Είναι επιβεβαιωμένο άλλωστε ότι αυτή η εγκατάσταση καταστράφηκε από μεγάλη πυρκαϊά. Οι ανασκαφές διεξάγονται από την ΚΕ΄ Εφορεία Αρχαιοτήτων δίπλα στα τείχη της κλασικής πόλης Κυδωνίας, σε περιοχή όπου έχει εντοπισθεί το μινωικό ανακτορικό κέντρο των Χανίων. Εκεί αποκαλύφθηκε η περιοχή της δυτικής εισόδου του ανακτόρου όπως ήταν διαμορφωμένη στα Μυκηναϊκά χρό νια με έναν πολύ μεγάλο εξωτερικό αύλειο χώρο. Σε αυτή την «αυλή» γίνονταν οι θυσίες, αιματηρές και αναίμακτες, ακολουθώντας συγκεκριμένο τελετουργικό, όπως υποδηλώνουν οι καμένοι καρποί και τα πολυάριθμα άκαυτα οστά ζώων (αιγοπροβάτων και αιγάγρων κυρίως, ενός χοίρου, δύο βοοειδών, προς το παρόν). Εκεί ακριβώς και τα οστά της γυναίκας! Στην ίδια αυλή εντοπίστηκε και τμήμα πήλινης πινακίδας με γραφή Γραμμική Β΄, όπου αναφέρεται ανδρικό όνομα. Ακόμη, ένα τμήμα πήλινης πινακίδας σε Γραμμική Α΄ με κατάλογο προϊόντων και ένας πήλινος ενεπίγραφος δίσκος, που χρονολογούνται από τον 17ο-15ο αι. π.Χ.

Ο αύλειος χώρος του μινωικού ανακτόρου στο Καστέλι Χανίων στον οποίο αποκαλύφθηκε η ανθρωποθυσία
«Τ ο εύρημα στο Καστέλι επιβεβαιώνει- για μία ακόμη φορά ασφαλώς - την ανθρωποθυσία στα Ανεμόσπηλια, στο μικρό ιερό κορυφής του όρους Γιούχτα,που ανέσκαψα το 1979» λέει ο καθηγητής κ. Γιάννης Σακελλάρακης. «Μόνο που εκείνο χρονολογήθηκε αρκετούς αιώνες πριν, τον 17ο αι. π.Χ. συγκεκριμένα,ενώ το θύμα βρέθηκε ακριβώς επάνω στον βωμό όπου το είχε τοποθετήσει ο ιερέας,με το μαχαίρι μάλιστα ακόμη επάνω του. Οι σεισμοί που κατέστρεφαν την Κρήτη εκείνη την εποχή είχαν οδηγήσει ίσως τον ιερέα σε αυτή την ύστατη αλλά μάταιη πράξη, γιατί ακριβώς την ώρα της θυσίας το κτίσμα γκρεμίστηκε, θάβοντας στα ερείπιά του θύτη και θύμα».

Η ιστορία δεν σταματά εδώ καθώς η εγχώρια επιστημονική κοινότητα υπό το κράτος ακραίου συντηρητισμού, στείρας αρχαιολατρίας και προγονοπληξίας δεν ήταν πρόθυμη τότε να αποδεχθεί το γεγονός ότι οι αρχαίοι Ελληνες, έστω οι Μινωίτες, προέβαιναν σε τέτοιες βάρβαρες πράξεις, έτσι ο ίδιος συνάντησε σφοδρή επίθεση. Και αυτό παρ΄ ότι οι ανακοινώσεις στο εξωτερικό διαδέχονταν η μία την άλλη χωρίς να υπάρξει καμία αμφισβήτηση από αρχαιολόγος και θρησκειολόγους για το προφανές.

Τελετουργικές θυσίες: μια πολύ παλιά ιστορία
Πρώτος ο σπουδαίος αρχαιολόγος Χ. Τσούντας αναφέρει ότι σε δύο σημεία των Μυκηνών εντόπισε πολλαπλές ανθρωποθυσίες. Ο Καρλ Μπλέγκεν εξάλλου ανέσκαψε ανθρωποθυσία στην Πρόσυμνα, ο Βόλγκραφ στο Αργος και ο Πέρσον στα Δενδρά, ενώ σχετική αναφορά κάνει και η Πρωτονοταρίου-Δεϊλάκη για την Καζάρμα. Ιδιαίτερη είναι η περίπτωση εξάλλου του βρετανού αρχαιολόγου Πίτερ Γουόρεν ο οποίος το 1979 επίσης, κατά τις ανασκαφές του στην Κνωσό, έφερε στο φως πλήθος οστών ζώων αλλά και ανθρώπων τα οποία έφεραν σημάδια από μαχαίρι. Ο ίδιος ερμήνευσε το εύρημα ως τελετουργικό κανιβαλισμό αλλά φυσικά η εντόπιοι επιστήμονες ήταν και πάλι αρνητικοί.

Πλήθος οι αναφορές εξάλλου σε αρχαίες πηγές για ανθρωποθυσίες: Στο Λύκαιο όρος προς τιμήν του Δία. Στη Σπάρτη προς τιμήν της Αρτέμιδος. Στη Λευκάδα, στο Ακρωτήρι Λευκάτας, όπου ήταν το ιερό του Απόλλωνα. Ακόμη και στη Σαλαμίνα μετά τη ναυμαχία θεωρείται ότι ο Θεμιστοκλής θυσίασε τρεις πέρσες αιχμαλώτους. ΤΟ ΒΗΜΑ

αρχαιότητεςμινωϊκή κρήτηειδησειςχανια

Καταιγισμός ... διαταγών πληρωμής στην Κρήτη

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010

 Με τον εφιάλτη των πλειστηριασμών ζουν χιλιάδες νοικοκυριά και επαγγελματίες στην Κρήτη. Ο «καταιγισμός» των αποφάσεων διαταγών πληρωμής αποκαλύπτει με τον πλέον δραματικό τρόπο το μέγεθος της κρίσης στον νομό Ηρακλείου
Καταιγισμός ... διαταγών πληρωμής στην Κρήτη

Είναι ενδεικτικό ότι ξεπερνούν τις 10.000 συνολικά οι αποφάσεις διαταγών πληρωμής, που εκδόθηκαν από το Μονομελές Πρωτοδικείο και το Ειρηνοδικείο Ηρακλείου σε αντίθεση με τις περίπου 3.000 αποφάσεις του 2008.

Την ίδια ώρα, εκατοντάδες είναι οι πολίτες που απευθύνονται καθημερινά στην υπηρεσία Κοινωνικής Πρόνοιας, προσβλέποντας σε οικονομική βοήθεια. Πρόκειται για άστεγους, άπορες οικογένειες, ανύπαντρες μητέρες, άτομα με ειδικές ανάγκες και οικονομικούς μετανάστες.

Οπως επισημαίνεται, το 2009 χορηγήθηκε για Επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης ποσό ύψους 638.485 ευρώ σε επιδοτούμενους, ενώ επίσης διατέθηκε ποσό ύψους 24.300 ευρώ σε 120 συνανθρώπους μας, οι οποίοι βρίσκονται σε κατάσταση ένδειας.

ΕΘΝΟΣ

κρουαζιέρα

«Παγώνουν» τα σχέδια Μονής Τοπλού

Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2010


«Παγώνει» και επισήμως το υπουργείο Περιβάλλοντος τα φιλόδοξα επιχειρηματικά σχέδια της Μονής Τοπλού στην Κρήτη. Το υπουργείο τονίζει ότι η δημιουργία μεγάλης τουριστικής μονάδας στην παρθένα περιοχή «Κάβο Σίδερο» θα επανεξεταστεί υπό το πρίσμα της τελευταίας ακυρωτικής απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας και μάλιστα αφού ολοκληρωθεί η αναθεώρηση του Ειδικού Χωροταξικού Σχεδίου για τον τουρισμό. Αναλόγως θα πρέπει να τροποποιηθούν και τα πολεοδομικά σχέδια του τοπικού δήμου.

Η υπουργός

Απαντώντας σε επερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ (Α. Τσίπρας, Δ. Παπαδημούλης, Μ. Κριτσωτάκη), η υπουργός Περιβάλλοντος κ. Τίνα Μπιρμπίλη υπενθυμίζει την απόφαση του ΣτΕ να ακυρώσει τη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων του 2007 για τη συγκεκριμένη τουριστική επένδυση στην ανατολική Κρήτη. Με την απόφαση αυτή «πάγωσαν» τα φαραωνικά σχέδια για τη δημιουργία έξι τουριστικών οικισμών και ξενοδοχείων πολυτελείας (συνολικής δυναμικότητας 7.000 κλινών) και τριών γηπέδων γκολφ σε έκταση 26.000 στρεμμάτων από τη Μονή Τοπλού και την βρετανικών συμφερόντων εταιρεία Minoan Group. Ενάντια στη δημιουργία της επένδυσης προσέφυγαν περιβαλλοντικές οργανώσεις και ομάδες πολιτών, υποστηρίζοντας ότι οι επιπτώσεις της στο περιβάλλον και το τοπίο της περιοχής θα είναι σημαντικές.

Εναρμόνιση

Το υπουργείο Περιβάλλοντος συνδέει οποιαδήποτε μελλοντική εξέλιξη (λ. χ. την αναθεώρηση της ακυρωθείσας μελέτης) με την αναθεώρηση του Ειδικού Χωροταξικού Σχεδίου για τον Τουρισμό, που όμως δεν έχει ακόμα ξεκινήσει. Ομοίως υποχρεώνει την εναρμόνιση του Σχεδίου Χωρικής και Οικιστικής Οργάνωσης Ανοιχτής Πόλης (ΣΧΟΟΑΠ, το αντίστοιχο ενός γενικού πολεοδομικού σχεδίου στην περίπτωση των μικρών οικισμών) του Δήμου Ιτάνου με το περιφερειακό χωροταξικό σχέδιο Κρήτης, που προέβλεπε ήπια ανάπτυξη για την επίμαχη περιοχή, αλλά και τις νέες κατευθύνσεις του χωροταξικού για τον τουρισμό. Τέλος, καυτηριάζει το γεγονός ότι τα σχέδια του Δήμου Ιτάνου δεν συνοδεύτηκαν από στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, παρότι αφορούν δύο προστατευόμενες περιοχές Natura.

Γιωργος Λιαλιος ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

τοπλούμοναστήρια

Ένα αγοράκι στην Κρήτη είναι το πρώτο μωρό του 2010

Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2010

Ένα αγοράκι, βάρους 3 κιλών, ήταν το πρώτο παιδί, που ήρθε στον κόσμο στην Κρήτη, για το 2010. Το παιδί γεννήθηκε ένα λεπτό μετά τα μεσάνυκτα, σε ιδιωτική κλινική των Χανίων.

Η πρώτη κλήση για το 100 ήταν δύο λεπτά μετά τις 12, όταν χτύπησε συναγερμός σε κατάστημα των Χανίων. Δεκαπέντε λεπτά μετά τα μεσάνυκτα, δέχτηκε την πρώτη κλήση και το κέντρο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας στα Χανιά, για πυρκαγιά σε δέντρο στο Δαράτσο του δήμου Νέας Κυδωνιας.

Ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ έσπευσε, στις 00:22, ύστερα από κλήση για παραλαβή αλλοδαπού, ο οποίος τραυματίστηκε από πτώση, λόγω μέθης, στο Καλαμάκι Χανίων.

Τέλος, στο αεροδρόμιο των Χανίων ποδαρικό έκαναν στις 07:40, 61 επιβάτες της Ολυμπιακής προερχόμενοι από την Αθήνα

κρήτηκοινωνία

Τα πρωτεία στον εμβολιασμό κατά της γρίπης κατέχει η Κρήτη

Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2009

Yπόδειγμα εμβολιασμού κατά της νέας γρίπης αποτελεί η Kρήτη. Tο 9,66% των κατοίκων του νησιού έχουν κάνει το πανδημικό εμβόλιο, όταν στις άλλες περιοχές της χώρας το ποσοστό είναι τρεις έως τέσσερις φορές χαμηλότερο. H Kρήτη έχει διπλάσιο ποσοστό εμβολιασμού ακόμη και από τη Γερμανία, όπου έχει εμβολιαστεί μόλις το 5% του γενικού πληθυσμού.

Tα παραπάνω προκύπτουν από τα πλέον πρόσφατα στοιχεία του Kέντρου Eλέγχου και Πρόληψης Nοσημάτων (KEEΛΠNO). Tα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η Eλλάδα (με εξαίρεση την Kρήτη) έχει εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά εμβολιασμού. Tο πιο χαμηλό έχει η Πελοπόννησος, τα νησιά του Iονίου και η Hπειρος (2,57%) και ακολουθούν η Aθήνα (2,7%), η Kεντρική Mακεδονία (2,73%), η Στερεά Eλλάδα και η Θεσσαλία (2,8%).

Φανατικοί του εμβολίου οι Κρητικοί

O συνολικός αριθμός των Eλλήνων που έχουν εμβολιαστεί είναι λίγο πάνω από 350.000 (3,21% του πληθυσμού), με τους ειδικούς να εκτιμούν ότι είναι εξαιρετικά χαμηλός. Tα στοιχεία του Kεντρικού Eργαστηρίου Yγείας δείχνουν ότι μεταξύ των εμβολιασθέντων είναι 2.000 έγκυες, πάνω από 4.500 παιδιά ηλικίας 6 μηνών έως 4 ετών, 6.000 αιμοδότες και μόλις 150.000 χρονίως πάσχοντες.

Παρά τον πολύ μικρό αριθμό των εμβολιασθέντων, η χώρα μας διαθέτει ήδη τεράστιες ποσότητες εμβολίων (3,63 εκατομμύρια δόσεις έως τις 14 Δεκεμβρίου), οι οποίες αυξάνονται διαρκώς. Mέχρι τις 23 Δεκεμβρίου, οι χώρες - μέλη είχαν προμηθευτεί συνολικά 74,6 εκατ. δόσεις και είχαν εμβολιάσει 28,7 εκατ.ανθρώπους, εκ των οποίων οι 218.000 έγκυες. H Σουηδία έχει χρησιμοποιήσει τρία εκατ.δόσεις, η Γαλλία δύο εκατ., η Oλλανδία 800.000 και η Iσπανία δύο εκατ. H Γερμανία διαθέτει προς πώληση δύο εκατ. δόσεις, ενώ η Kένυα και το Tόγκο έχουν πάρει δωρεές για να εμβολιάσουν το 10% του πληθυσμού τους.

Mία 64χρονη με καρδιαγγειακό νόσημα έχασε χθες τη ζωή της εξαιτίας επιπλοκών της γρίπης, ανεβάζοντας στους 63 τον συνολικό αριθμό των νεκρών. EΘΝΟΣ

υγείακρήτη

Απάτη με επιδοτήσεις σε ελαιοπαραγωγούς εξετάζει η Ε.Ε. στην Κρήτη

Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009


Η μυθοπλασία υπήρξε τμήμα της ζωής στην Κρήτη από τότε που η θεά Αθηνά πιστώθηκε τη δημιουργία της πρώτης ελιάς στο βραχώδες αυτό ελληνικό νησί. Ακόμη και οι θεοί, όμως, θα έπρεπε να καταφύγουν σε ταχυδακτυλουργίες για να επιτύχουν σοδειά τόσο μεγάλη όσο αυτή που ισχυρίζονται ότι πέτυχαν οι αγρότες μιας μικρής περιοχής. Οπως συνηθίζουν να λένε αστειευόμενοι οι κάτοικοι των γειτονικών περιοχών, για μια τέτοια σοδειά θα έπρεπε να φυτέψουν ελιές σε όλη τη Μεσόγειο μέχρι τη Σαντορίνη.

Η υπόθεση της τεράστιας σοδειάς προέκυψε το 2007 από μια αίτηση προς την Ευρωπαϊκή Ενωση για αγροτικές επιδοτήσεις. Κοινοτικοί αξιωματούχοι κατάλαβαν πως το ποσό που διεκδικούν οι αγρότες υπερέβαινε αυτό που δικαιούνται. Εκείνο που τους ενόχλησε περισσότερο, όμως, ήταν το ότι την αίτηση υπέβαλαν όχι οι ίδιοι οι αγρότες αλλά οι επικεφαλής του αγροτικού συνεταιρισμού τους, ενός εκ των χιλιάδων πανίσχυρων συνεταιρισμών όλης της Ευρώπης. Η Ευρωπαϊκή Ενωση διεκδικεί επιστροφή σχεδόν 375.000 ευρώ που κατέβαλε στον συνεταιρισμό του Βάμου. Στις φτωχές και απομακρυσμένες περιοχές της Νότιας Ευρώπης υπάρχουν ενδείξεις πως αυτό που συνέβη στην Κρήτη αποτελεί σύμπτωμα ευρύτερου προβλήματος.

Οι ευρωπαϊκές αρχές που διεξάγουν τις έρευνες πιστεύουν πως ίσως έχουν χαθεί δεκάδες εκατομμύρια ευρώ στις λίγες περιπτώσεις που διερεύνησαν, εκτιμώντας ότι αποτελούν μόνον ένα μικρό δείγμα. Αυτή τη στιγμή εξετάζουν τέσσερις νέες υποθέσεις, ενώ έχουν ολοκληρώσει τις έρευνες σε άλλες πέντε.

Στην Κρήτη, που είναι γεμάτη από ελιές, ο αγροτικός συνεταιρισμός του Αποκορώνου και των Σφακιών βρέθηκε στο στόχαστρο των ευρωπαϊκών αρχών εξ αιτίας πληροφοριών που πήραν από αγρότη της περιοχής. Κοντά στους λόφους πάνω από τα Χανιά βρίσκονταν πολλά αντίτυπα ενός καταλόγου με αιτήσεις για επιδοτήσεις που κάποιος είχε σκορπίσει στον δρόμο προφανώς για να εκθέσει τον συνεταιρισμό.

Ενα ελαιόδενδρο παράγει αρκετές ελιές για να γεμίσει δοχείο περιεκτικότητας από ένα ώς πέντε λίτρων. Ωστόσο, οι αγρότες του Βάμου και ορισμένων γειτονικών χωριών ισχυρίζονταν ότι είχαν παράγει πενταπλάσια ποσότητα. Και ενώ όλοι διαμαρτύρονταν στην περιοχή, κανείς δεν πήγαινε στον εισαγγελέα. Αυτά αποκάλυψε αγρότης της περιοχής. Ο ίδιος καλλιεργεί 150 ελιές στον ελεύθερο χρόνο του και τονίζει πως δεν είχε την πρόθεση να «βλάψει τον κόσμο» όταν πήγε στον εισαγγελέα. «Το έκανα γιατί δεν ένιωθα καλά που ο κόσμος προσπαθούσε να κλέψει χρήματα με αυτόν τον τρελό τρόπο», δηλώνει. Σύμφωνα με τον αγρότη, οι περισσότεροι από τους 57 αιτούμενους επιδότηση ήσαν είτε υπάλληλοι του συνεταιρισμού είτε συγγενείς τους είτε πολιτικοί της περιοχής. Πάντως, μία γυναίκα έγραψε σε τοπική εφημερίδα πως δεν είχε ιδέα για την αίτηση που είχε υποβληθεί για λογαριασμό της.

Ο Σπύρος Βουτσαδάκης, πρόεδρος του συνεταιρισμού, απέφυγε να σχολιάσει με το επιχείρημα ότι ανέλαβε μετά το σκάνδαλο. Ο προκάτοχός του, Κωστής Κοτζαμπασάκης, ζήτησε να του αποσταλεί το ερωτηματολόγιο με e-mail, αλλά δεν απάντησε. Το 2007 ο συνεταιρισμός εξέδωσε ανακοίνωση πως δεν υπήρξε απάτη, καθώς δεν καταβλήθηκαν χρήματα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε πως το 2012 θα καταργηθούν οι περισσότερες επιδοτήσεις που αφορούν συγκεκριμένη παραγωγή και δεν θα υπάρχουν μεγάλα περιθώρια για απάτη. Ωστόσο, οι συνεταιρισμοί είναι εκείνοι που επιβεβαιώνουν πόση παραγωγή είχαν οι αγρότες στο παρελθόν καθορίζοντας, έτσι, τι θα πάρουν στο μέλλον.

Ιnternational Herald Tribune

χρήματαευρώπηελαιολαδοκρήτη

Η ελληνική γλώσσα «υπάρχει» και στα κρητικά ιερογλυφικά

Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2009

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΓΕΩΡΓΟΥΔΗ (EΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)

Στα κρητικά ιερογλυφικά, γραφή που υπάρχει από το 2000 π.Χ. στη Μινωική Κρήτη, βρίσκονται στοιχεία της ελληνικής γλώσσας αυτούσια. Πρόκειται για δεδομένο το οποίο καταδεικνύει πως οι Ελληνες υπήρχαν στην Κρήτη τουλάχιστον από την αρχή του μινωικού πολιτισμού, γεγονόςπου το επιβεβαιώνει το σύνολο των σοβαρών ιστορικών πηγών.

Η εν λόγω διαπίστωση του μελετητή των Αιγαιακών γραφών, Μηνά Τσικριτσή, είναι αυτοτελώς σημαντική αλλά επιπρόσθετα και επειδή μελετητές, αρχαιολόγοι μεταμοντέρνοι και όχι μόνο, διατείνονται χωρίς σοβαρά επιχειρήματα πως οι Μινωίτες ήταν σημιτικό φύλο. Βεβαίως, ουδόλως μπαίνουν στον κόπο να απαντήσουν πώς είναι δυνατόν ένας άλλος πολιτισμός και λαός να δημιουργεί κοσμοείδωλα, σύμβολα ιστορικά, πολιτισμικά και μυθολογικό πλαίσιο που αντιστοιχούν στα ελληνικά προκλασικά και κλασικά σύμβολα. Δηλαδή, ένα υποκείμενο μπορεί να δημιουργεί τον αξιακό του κόσμο σε αντίθεση με τον πολιτισμό του, μας λένε περισπούδαστα!

Κύριε Τσικριτσή, ποιες είναι οι διαπιστώσεις σας στα κρητικά ιερογλυφικά;

«Η μελέτη μας στην Κρητική Ιερογλυφική Γραφή (Κ.Ι.Γ.) οφείλεται στην έκδοση του έργου των J.Ρ.Olivie και L.Godart με τίτλο "Corpus Hieroglyphicarum Insriptionum Cretae". Η στατιστική επεξεργασία των λέξεων με την οποία ασχοληθήκαμε στο 10ο Κρητολογικό Συνέδριο, τον τελευταίο καιρό, συνεχώς επιβεβαιώνει την άποψη που είχαμε τότε διαμορφώσει, ότι υπάρχουν αρκετές λέξεις από την προανακτορική περίοδο που ερμηνεύουν επιγραφές σε μια πρώιμη ελληνική διάλεκτο.

Ο J.Ρ. Olivier παρατήρησε ότι τα κρητικά ιερογλυφικά σύμβολα είναι παραστατικά και έχουν εμφανή συσχέτιση με περίπου 10 σύμβολα της γραμμικής Α. Στην ομοιότητα αυτών των συμβόλων στηριχθήκαμε, αποδίδοντας συλλαβικές αξίες από τη γραμμική Α και Β γραφή. Το αποτέλεσμα είναι να κατανοούμε με σχέση σημαίνοντος, σημαινομένου αρκετά από τα ενεπίγραφα ευρήματα της κρητικής ιερογλυφικής γραφής.

Τα ενεπίγραφα ευρήματα γραφής επιβεβαιώνουν την άποψη ότι η γραμμική Α και τα ιερογλυφικά συνυπήρχαν και χρησιμοποιούνταν παράλληλα στο ανάκτορο των Μαλίων μέχρι το 1620 π.Χ. Παράλληλα, δύο αιώνες πριν, στα λείψανα του ανακτόρου της Φαιστού χρησιμοποιούν μια πρώτη μορφή γραφής της γραμμικής Α. Συμπεραίνουμε δηλαδή ότι στον ίδιο χρόνο και τόπο ήταν σε χρήση δύο συγ-γενικά αλλά και διαφορετικά συστήματα γραφής. Για το φαινόμενο αυτό ο J. Melena προτείνει την πιθανή άποψη ότι: "Το κάθε σύστημα γραφής χρησιμοποιούνταν για την καταγραφή διαφορετικής γλώσσας"».

Οι δικές σας απόψεις πού καταλήγουν;

«Στο ίδιο συμπέρασμα οδηγηθήκαμε και εμείς μέσα από την έρευνά μας στο αρχείο της γραμμικής Α, όπου το 65% των λέξεων είναι ένα πρώιμο αιολικό ιδίωμα. Ειδικότερα, στα κρητικά ιερογλυφικά αναγνωρίζουμε αντίστοιχο ποσοστό ελληνικών λέξεων που συγγενεύει με τη μορφή της γραμμικής Β.

Είναι λάθος να θέλουμε να ερμηνεύσουμε το Μινωικό πολιτισμό με την αντίληψη της Pax Minoica με μια ενιαία γλώσσα. Η Κρήτη στη θέση που βρισκόταν ανέκαθεν μπορούσε να είχε αποικισθεί από δύο ή περισσότερες φυλές με διαφορετική γλώσσα (πολύ αργότερα ο Ομηρος αναφέρει η Κρήτη να κατοικείται από Αχαιούς, Ετεοκρήτες, Κύδωνες και Πελασγούς. Η αναφορά αυτή επιβεβαιώνει δύο τουλάχιστον γλώσσες, τα ελληνικά και τα πελασγικά, να ομιλούνται στην Κρήτη πριν από τον 12ο αι. π.Χ.

Το συμπέρασμα είναι ότι στην Κρήτη από τα πρώτα ανάκτορα ώς στις αρχές της δεύτερης χιλιετίας συνυπάρχουν ελληνικά φύλα με κάποια άλλη φυλή, που μιλά και γράφει με την ίδια συλλαβική γραφή μια άλλη γλώσσα. Αυτό παρατηρείται σε περιοχές κατοίκησης στην ανατολική Κρήτη. Ετσι, ο κάθε γραφέας χρησιμοποιώντας την ίδια γραφή γράφει στη γλώσσα του. Αποτέλεσμα είναι τα διάφορα αφιερωματικά ενεπίγραφα ευρήματα άλλοτε να ερμηνεύονται με τα ελληνικά και άλλοτε όχι».

μινωϊκή κρήτηγλώσσακρήτη

Το Ρέθυμνο στην κατοχή μέσα από φωτογραφίες της εποχής

Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009

goodnet.gr
 Παντινάκης: Το Ρέθυμνο στην κατοχή μέσα από φωτογραφίες της εποχής
Είναι φορές που ο φωτογραφικός φακός, αιχμαλωτίζει εικόνες της ιστορίας του ανθρώπου. Εικόνες δυστυχίας που απεικονίζουν τις άθλιες συνέπειες του πολέμου και τον φόβο στα μάτια όλων όσων βρέθηκαν μπροστά στο φακό.

Μια εικόνα χίλιες λέξεις, μια φωτογραφία ένα κομμάτι στο παζλ της ιστορίας του τότε, που καθηλώνει τα συναισθήματα όλων όσων βλέπουν αυτές τις μορφές στο σήμερα.

Μια αναδρομή στο παρελθόν μέσα από φωτογραφίες της κατοχής από το αρχείο του κ. Μανόλη Παντινάκη φιλοξενείται στο «Σπίτι του Πολιτισμού», μέχρι και τις 4 Δεκέμβρη. Η έκθεση είναι ανοικτή στο κοινό από τις 10 το πρωί μέχρι και τις 2 το μεσημέρι και από τις 5:30 το απόγευμα έως τις 8 το βράδυ. 
Πλήθος κόσμου βρέθηκε στο χώρο τη μέρα των εγκαινίων, κοιτάζοντας με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το Ρέθυμνο μέσα από τα ντοκουμέντα της εποχής που έχουν διασωθεί. Συγκλονιστικές εικόνες, που απεικονίζουν πολίτες σε άθλια κατάσταση αλλά και Γερμανούς στρατιώτες εν δράση, άφησαν ανεξίτηλο σημάδι σε όσους είδαν προσεκτικά αυτές τις φωτογραφίες.

Ο κ. Παντινάκης, μιλώντας στην Κρητική Επιθεώρηση τόνισε ότι αυτές οι φωτογραφίες συγκεντρώθηκαν μέσα από μια προσπάθεια 30 ετών και πως "πολλές προέρχονται από Γερμανικά αρχεία, άλλες είναι από πηγές από την Αγγλία, και άλλες από την Κρήτη". Ο ίδιος στάθηκε ιδιαίτερα στη φωτογραφία που υπάρχει και στην αφίσα της εκδήλωσης, με ένα παιδάκι που περιμένει να πάρει συσσίτιο, σημειώνοντας επίσης πως σε όλες τις φωτογραφίες "οι μορφές των ανθρώπων όπως απεικονίζονται, είναι μορφές δυστυχίας, ανέχειας, τρόμου και πανικού". 
Στην έκθεση σύμφωνα με τον ίδιο υπάρχουν και ανέκδοτες φωτογραφίες της εποχής ενώ όπως δήλωσε κυρίως τον ενδιέφερε να παρουσιάσει "την περίοδο της γερμανικής κατοχής στο νομό Ρεθύμνου". 

Ο κ. Παντινάκης υπογράμμισε πως οι φωτογραφίες δεν έχουν ξαναεκτεθεί στο Ρέθυμνο, καθώς όπως είπε «μπορεί να έχουν εκτεθεί μερικές φωτογραφίες από τη Μάχη της Κρήτης αλλά όχι με τα γεγονότα της κατοχής και όλα όσα έζησε αυτός ο λαός". 
Όπως συμπλήρωσε "μπορεί να μην έχω μνήμες αλλά έχω πολλά ακούσματα που ευαισθητοποιούν έναν άνθρωπο που ενδιαφέρεται" σημειώνοντας πως πρόκειται για ένα υλικό "θησαυρό".

Από την πλευρά του και ο πρόεδρος του Eφορευτικού Συμβουλίου της Δημόσιας Kεντρικής Bιβλιοθήκης Pεθύμνης κ. Μιχάλης Τρούλης, καλεί τους διευθυντές σχολείων σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης να επισκεφθούν με τα παιδιά την έκθεση, υπογραμμίζοντας ότι με αυτό τον τρόπο "μπορούν να κάνουν ένα πραγματικό μάθημα ιστορίας". Παράλληλα, τόνισε ότι πρόκειται για μια πολύ σημαντική έκθεση για την ιστορία που αξίζει να τη δουν οι Ρεθυμνιώτες όλων των ηλικιών. 

Όπως ανέφερε ο ίδιος, "οι Γερμανοί που ήρθαν εδώ σε αυτόν τον τόπο δεν κρατούσαν μονάχα τον εξοπλισμό τους και τα πρώτα ήδη ανάγκης, αλλά στο σακίδιο τους είχαν και μια πολύ καλή φωτογραφική μηχανή με την οποία και έκαναν όλες τις λήψεις που υπάρχουν σήμερα σε αυτή την έκθεση και όχι μόνο". Μάλιστα, οι φωτογραφίες αυτές βρίσκονται σήμερα προς πώληση στο ίντερνετ γεγονός που όπως είπε ο κ. Τρούλης "μπορεί να το κρίνει ο καθένας ξεχωριστά". Ο ίδιος στάθηκε στο ότι "αυτές οι φωτογραφίες αποτελούν ένα σημαντικό φωτογραφικό αρχείο της ιστορίας εκείνης της περιόδου για την Κρήτη", συμπληρώνοντας πως είναι η ζωντανή ιστορία και αποτελούν τις πιο εκφραστικές στιγμές εκείνης της περιόδου και εκείνων των γεγονότων.

ρέθυμνοβιβλίοφωτογραφία

Πρόσφατα Σχόλια